O Τηλέμαχος Δημητριάδης γεννήθηκε στην Κορμίστα Σερρών το 1898. Oλοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γυμνάσιο Σερρών και ακολούθως φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1922 μετέβη για ειδίκευση στην Παιδιατρική Πανεπιστημιακή Κλινική του Βερολίνου, η οποία τελούσε υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή A. Czerny. Παράλληλα εργάστηκε ως βοηθός στην Έδρα της Φυσιολογίας και Χημείας, εκπονώντας υπό την επίβλεψη του Καθηγητή P. Rona διδακτορική διατριβή υπό τον τίτλο "Η αυτόλυσις του φυσιολογικού και του ατροφικού μυός". Το 1927 επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως παιδίατρος. Το 1935 διορίσθηκε Διευθυντής του Παιδιατρικού Τμήματος του Κεντρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, όπου παρέμεινε μέχρι το 1940. Το 1943 προσελήφθη ως επιμελητής στη νεοϊδρυθείσα Ιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης και το 1947 αναγορεύτηκε υφηγητής με θέμα υφηγεσίας "Χρόνια ελονοσία και αλλεργία προς την φυματίωση", αναλαμβάνοντας τη διδασκαλία του μαθήματος της Παιδιατρικής στους φοιτητές. Κατά την περίοδο 1953-1968 υπηρέτησε ως επιστημονικός διευθυντής στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Θεσσαλονίκης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των τροφίμων του. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της "Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης" και της "Παιδιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης" και διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου του "Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού". Απεβίωσε το 1974.
